Radboud Centrum Sociale Wetenschappen

Postacademisch Onderwijs voor een Veerkrachtige Samenleving

“KP-ers zijn net als muzikanten: ze lezen niet alleen de noten, maar spelen met hun buik. Én met elkaar”

Hoe kunnen opleidelingen van de KP-opleiding de nieuwste wetenschappelijke kennis in de praktijk doen landen? Wat maakt juist de klinisch psycholoog zo geschikt om de bakens in een behandeling fundamenteel te verzetten? En hoe kan hij of zij meehelpen om die vervelende wachtlijsten in de ggz korter te maken? Dr. Barbara Gutteling, plaatsvervangend hoofdopleider van de opleiding tot Klinisch Psycholoog, en Clem Arissen, (ten tijde van het interview) gezondheidszorgpsycholoog in opleiding tot specialist (GIOS) en manager zorg bij IrisZorg, spreken over de brug tussen academie en praktijk en de toekomst van het beroep klinisch psycholoog. Een gesprek over maatschappelijke verantwoordelijkheid, kwaliteit van leven en het verwerven van positie.

Tekst: Bo Polman
Foto: Sam Theunissen

Barbara Gutteling & Clem Arissen | Klinisch Psycholoog | Radboud Universiteit

Barbara: “In de KP-opleiding willen we een basis leggen zonder kwijt te raken wat in het verleden effectief gebleken is. We onderscheiden vier pijlers: opleiden tot een goede diagnosticus en goed psychotherapeut; management-skills ontwikkelen; mensen en systemen door een wetenschappelijke bril bezien; overal en altijd hypothese-denkend toetsen. Van mij mag er overigens nog een vijfde pijler bij: hoe leid je mensen op?”

Clem: “Interessant. Vertel eens: waarom precies?”

Barbara: “De een is hier nu eenmaal beter in dan de ander. Maar het valt ook te leren. Hoe leg je iets goed uit, bijvoorbeeld? Van mij zou dit door het hele traject heen best meer aandacht mogen krijgen.”

Clem: “Daar kan ik me in vinden. Ik zíé dit ook in de praktijk. Toevallig of niet, in het kader van mijn managementopdracht voor de opleiding heb ik in de organisatie de vraag uitgezet: wat hebben supervisoren en werkbegeleiders nou werkelijk nodig om hun rol van supervisor/werkbegeleider goed uit te voeren en uit te kunnen blijven voeren?”

Barbara: “Begrijp me goed: ik ben er geen voorstander van het hele onderwijs om te gooien. Of om in te springen op elke maatschappelijke verandering. Wel moeten we bijschaven en kijken welke patiëntengroepen in de toekomst om hulp komen vragen. De kern is de basis goed houden en oog hebben voor wat een klinisch psycholoog anders is dan een GZ- of masterpsycholoog. Essentieel hierbij vind ik leren hoe je contact maakt. Met patiënten, maar ook met het management. In contact zijn met je buikgevoel, goed aanvoelen wat er in en om je heen leeft. Muzikanten lezen niet alleen de noten, ze gaan altijd ook op hun gut feeling  én op elkaar af. Dat is precies wat wij doen – en dat leer je niet uit een boek, maar juist met elkaar in een opleiding. Dan durf je zelf ook eens uit de band te springen, of samen iets totaal anders of heel nieuws uit te proberen.”

Clem: “Mee eens. Dit doortrekt alles. Ik zie goed contact kunnen maken als misschien wel het belangrijkste bestanddeel in de behandeling.”

Barbara: “Wat maakt eigenlijk dat jij gekozen hebt voor de KP-opleiding?”

Clem: “Ik werkte als manager en gaf leiding aan de behandelstaf. Ik merkte ik dat ik steeds verder kwam af te staan van het behandelen zelf. Dat vond ik jammer, echt een verlies. Toen dacht ik: als ik nou de KP-opleiding ga doen, wie weet kan ik dan het management verdiepen én weer meer feeling krijgen met diagnostiek en behandeling. Hoe dan ook vond ik het zinnig om de link tussen wetenschap en praktijk te versterken.”

Barbara: “Management-skills had je natuurlijk al. Heb je de verdieping gevonden die je zocht?”

Clem: “Daar ben ik nog niet over uit. Zeker is dat ik een goede supervisor heb van wie ik veel leer. Maar van het managementdeel had ik toch wel wat meer verwacht. Wat me vooral veel brengt, is om begeleid door mijn supervisor met een managementopdracht in de weer te zijn en dat proces te verrijken met wat ik leer tijdens de opleiding.”

Barbara: “Dat klinkt alsof je die basale kennis weliswaar al eerder in je werk had opgedaan, maar dat het met een supervisor beter lukt om door te leren. Zo haal je er toch veel uit voor jezelf en voor je doorontwikkeling.” 

Dit is een selectie uit het gehele interview dat in het KP Lustrummagazine zal verschijnen. Het KP Lustrummagazine wordt gepresenteerd én uitgereikt aan de aanwezigen tijdens het lustrumsymposium en de feestelijke reunie op 2 juni 2022.  

 

Alumnus of (oud-)docent? Op 2 juni vieren we ons lustrum! 

Al 21 jaar leidt de Postacademische Opleiding tot Klinisch Psycholoog mensen op tot solide, wetenschappelijk actieve professionals, die ontvankelijk zijn voor nieuwe inzichten. Op 2 juni 2022 vieren huidige cursisten, alumni, (oud-) docenten en (oud-)praktijkopleiders met elkaar het lustrum van de opleiding. In de aanloop van dit feest delen we de grappigste anekdotes, de mooiste herinneringen en de meest inspirerende reflecties op het vak in de besloten LinkedIn-groep voor huidige kp-cursisten en kp-alumni.